از هر چه بگذريم سخن لوس خوش‌تر است. اينجا را برويد‌: ريتم بشكن همراه با دايره زنگي، آماشالا!... سه... دو... يك... برو!

ابراب خودم سامنوبَلَيكُن
ابراب خودم سرتو بالا كن
ابراب خودم يه نيگا به ما كن
كم سانسور شعر و سينما كن
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  ابراب خودم چرا نمي‌خندي؟

ابراب خودم وزير ارشاد
قانون جديد خودش بيرون داد
قانون سَبَق گفته نماناد
قانون نبوده، فقط بوده باد!
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  گوش كن بگمت يه كم بخندي!

بودش جواز كتاب دو روزه
اما شيش ماهه، همه‌ش مي‌سوزه
اهل هنرم هنوز هنوزه
زير وام و منت و قروضه
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  اين همونيه كه مي‌پسندي؟

ابراب خودم كتاب گرونه
نه كسي مي‌خواد نه كس مي‌خونه
فرهنگو ببين چه بي زبونه
هر كس ميادش چه مي‌چلونه
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  خنده نداره، واسه چي مي‌خندي؟

ابراب خودم ببين اونجا رو
ابراب خودم ماهواره‌ها رو
اينترنت و سي‌دي و نوارو
ديدي تو هنر صد مافياي رو؟
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  اينارو ببين زده چه گندي

زورت به كتاب بي‌زبونه؟
فك كردي كسي كتاب مي‌خونه؟
ديشا رو ببين رو پشت بونه
فيلما رو ببين محض نمونه
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  چشماتو چرا برام مي‌بندي؟

ابراب خودم كتابا مردن
بس رو ميزتون هي خاك خوردن
ناشر جماعت همه فسرده‌ن
اينقد بهشون فشار آوردن
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  حالا بشنو زمن تو پندي

(اين قسمت را با تحرير آوازي و مايه‌ي لاتي در گوشه‌ي لات پنجول‌گاه بخوانيد!):
اي خواجه‌ي ارشاد و هنردار!
تشديد مميزي نشد كار
فرهنگ و هنر مكن چنين خوار
گر مرد رهي راه دگر آر
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  فرهنگ اوني نيس شما كه خوندي
(بازگشت به ريتم قبلي)

ابراب خودم اي‌جور نمي‌شه
با سانسور و اقدام كليشه
ضايع شده كار ما ز ريشه
با مشت و لَقَد دوا نمي‌شه
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  قافيه واسه‌م ديگه نماندي!

اين ولوله رو نقطه به پا كرد
باز پا توي كفش شاعرا كرد
هي تحمل درد و بلا كرد
شاكي شد و بر سر شما كرد
                                  ابراب خودم صفار هرندي
                                  گفتم واسه‌ تو شعر چرندي!

تحشيه:
البته مميزي در همه جاي دنيا و تمام كشورها كمابيش و در مورد موضوعات مختلف وجود دارد و مختص ايران نيست. منظور اينجا نقد «قوز بالا قوز» است. وقتي كه چرخ فرهنگ كشور از جهاتي ديگر مخصوصاً بروكراسي هنرمندكُش مي‌لنگد و متوليان به جاي ترميم آن، چوب هم لايش مي‌گذارند و اولين اقدام مديريتي و سامان‌دهي كه به ذهن همه‌شان در تمام موارد مي‌رسد، «تحديد» است نه توسعه و حمايت، بايد هم فاتحه‌ي فرهنگ و هنر را خواند. و چه غافلند آنان كه نمي‌دانند حتي كالاهاي مصرفي، ماشين و اجناس وارداتي و بسياري چيزها خود جزئي از پديده‌ي فرهنگ‌سازي هستند و با عدم چاپ چند كتاب پيشرفتي حاصل نمي‌شود.
سخنان چند مدت پيش وزير ارشاد متاسفانه هيچ اثري از اميد براي اهل فرهنگ و هنر نداشت. ارعاب بود و تهديد به سانسور و ناشي‌گري تبليغاتي و البته با «مك كارتيسم» نمي‌شود اين معضلات را درمان كرد.
هر چند وزير ارشاد نشان مي‌دهد كه چندان هم باهوش و داراي شم مديريت نيست. به اين جمله دقت كنيد: «اتفاق بزرگي که رخ داده اين است که هنر از شکل اختصاص داشتن به يک گروه ويژه و طبقه خاص خارج شده و به عموم مردم تعميم پيدا کرده است که البته هنوز از وضعيت موجود راضي نيستم و اميدوار به روزي هستم که در عمق جامعه ما امکان دسترسي کامل به هنر فراهم باشد»!
احتمالاً جناب صفار هرندي، هنر را با «قاشق‌سازي» اشتباه گرفته باشد «قاشق‌سازي آسونه، مي‌زني تو سرش پهن مي‌شه، دمشو مي‌كشي دراز مي‌شه» خب مدير حسابي! وقتي هنر يك چيز عمومي باشد كه اسمش را «هنر» نمي‌گذارند!
شما آن امكاناتي را كه به «خواص» و عزيزان بي‌هنر و مافياهاي مختلف چاپ و نشر و موسقي و نمايش و سينما مي‌دهيد، به همين چهار نفر هنرمند واقعي كه نه پارتي دارند و نه پيش شما عزيزند بدهيد «عوام»زده كردن و عمومي كردن هنر پيشكش‌!

 

برگرفته از نقطه ته خط