شيشه اي مي شکند ...

يک نفر مي پرسد...چرا شيشه شکست؟

مادري مي گويد...شايد اين رفع بلاست يک نفر زمزمه کرد

باد سرد وحشي مثل يک کودک شيطان آمد، شيشه ي پنجره را زود شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ي مغرورشکست، عابري خنده کنان مي آمد...

تکه اي از آن را بر مي داشت... مرحمي بر دل تنگم مي شد...

اما امشب ديدم... هيچ کس هيچ نگفت، قصه ام را نشنيد...

از خودم مي پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ي پنجره هم کمتر است ؟؟

نوشته شده توسط پرستو در 23:3 |  لینک ثابت   •