'قضیه ابوحذیفه'

	مقامات الازهر گفته اند که فتوای دکتر عطیه، باعث بدنامی این دانشگاه اسلامی می شود

اما منتقدان بر این باورند که فتوای آقای عطیه، از چندین نگاه با اشکالات و نارسایی های فاحشی روبروست.

آنها می گویند از جمله، حدیثی که دکتر عطیه آن را مبنای فتوای خود قرار داده، صرف نظر از صحت و سقم سند آن - تنها به یک مورد خاص بر می گردد و نمی توان آن را تعمیم داد.

در این حدیث، داستان یکی از اصحاب پیامبر اسلام بنام ابوحذیفه روایت شده که پسر خوانده ای به نام "سالم" داشته و زمانی که فرزند خواندگی در اسلام حرام شد، همسر ابوحذیفه که قبلا بدون حجاب می توانست در برابر پسر خوانده اش "سالم" ظاهر شود، دیگر نمی توانست بدون حجاب کامل در برابر او ظاهر شود. ابوحذیفه و همسرش نزد پیامبر اسلام رفتند تا راه حلی برای این مشکل پیدا کنند. پیامبر به همسر آبوحذیفه گفت که به "سالم" شیر بدهد تا به این ترتیب، "سالم" در خانواده آنها محرم شود".

برخی از علمای اسلامی می گویند با توجه به شرایط ماجرای ابوحذیفه، نمی توان این حدیث را به دیگران تعمیم داد.

'نص قرآن'

آنان معتقدند که فتوای دکتر عطیه، مخالف گفتار روشن قران (در آیه 233 سوره بقره) است که می گوید رضاعت (فرزند خواندگی بر اساس شیر دادن) از زمان تولد کودک تا پایان دوره شیرخواری او (دوسالگی) ادامه می یابد. بنابراین، پسر فقط در صورتی فرزند رضاعی یک زن می شود که در همان دو سال اول عمر، از پستان او شیر خورده باشد.

علت محرم شدن، آنگونه که علمای اسلام بر اساس احادیث پیامبر بیان کرده اند، این است که در این سن شیر مادر عامل اصلی در تکوین استخوان و گوشت کودک است. به عبارت دیگر کودک جزیی از وجود مادر محسوب و از همین رو محرم او می شود.

بنابراین به نظر علمای اسلامی، هر رضاعتی که پس از مرحله شیرخوارگی انجام می شود، نمی تواند باعث محرمیت شود.

منتقدان فتوای عزت عطیه می گویند شیردادن زن به یک مرد بالغ به جای اینکه مشکل خلوت محرم را حل کند منجر به انتشار فساد در میان جوانان می شود و بعضی مردم از آن استفاده سوء خواهند کرد.

همچنین طرح چنین مسأله جنجالی و مورد اختلاف در شبکه های تلویزیونی عربی ودیگر رسانه ها ، "دور از ادب فتوا" شمرده شده است.

حجاب

	در مصر، شمار زنانی که از روبنده استفاده می کنند، اندک است

به موجب گفته های قبلی دکتر عطیه، زنی که به همکار مرد خود شیر می دهد می تواند حجاب خود را در پیش روی او بردارد.

این به نظر برخی از روشنفکران مسلمان، می تواند اینگونه تعبیر شود که زنان و دختران بی حجاب، که همه روزه مردان "نامحرم" آنها را می بینند، همه روزه مرتکب گناه می شوند.

این روشنفکران معتقدند که فتوای دکتر عطیه، توهین به زنانی تلقی می شود که علاقه ای به داشتن حجاب ندارند.

برخی دیگر از منتقدان فتوای دکتر عطیه، این سوال را مطرح می کنند که جهان اسلام که در حال حاضر با مشکلات عمیق تر ازین روبروست، چه نیازی به چنین فتواهایی دارد؟

در مصر شماری زنهایی که از روبنده (نقاب) استفاده می کنند، بسیار اندک است و خلوت محرم نیز به ندرت در دفاتر پیش می آید.

نوشته شده توسط پرستو در 21:51 |  لینک ثابت   •