خودم، شلوارم، ساكي بر دوشم
حلزون‌واري، وطن بر دوشم
تل آويو، لندن، پاريس يا پراگ
بوي پول آيد، من هم به گوشم
سهمي بماسد، ميليون دلاري
وطن را كه هيچ ، من خودفروشم
وطن يعني زر، زر يعني وطن
معناي ميهن شد فراموشم
شيتيلم دهد هر كس بنده‌ام
مخلص رايس و چاكر بوشم
قبله‌م تل آويو، معبدم لندن
بوي پول خون، كرده مدهوشم
هر كسي آقاست تا نانم دهد
پولش ته كشد او را فروشم
دُم جنبان اين، كاسه‌ليس آن
نزد شما شير، در اينجا موشم
من مبارزم در گوشه‌ي گود
برو لنگش كن دوست باهوشم
جنگ و گراني، تحريم و فشار
همه مال تو، منه بر دوشم
من در تورنتو، شما در تهران
شما در اندوه، من باده‌نوشم
شما خون دهيد، جگرخون شويد
من كافه‌اي امن، عرق مي‌نوشم
دمپايي كجاست؟ من سوسك مستم!
من دون‌كيشوتم، زره مي‌پوشم
منم چه‌گوارا، پشت كامپيوتر
شلوارك به پا، پيژامه‌پوشم
كمر به پايين، راه نجات است
اينك پيامم، اينك سروشم
من چتربازم، در غربتي دور
تا سِنت آخر مردم بدوشم
زنم تنگ آمد ز خرج «بنگ»م
رفت و تا ابد، شد فراموشم
من قاب خالي از عكس ايران
دست خيانت، كرده روتوشم
گرگم، كفتارم، مرداره‌خوارم
دزدم، طرارم، آدم‌‌فروشم
نامم ايراني‌ست اما بي‌وطن
من حلزونم، وطن بر دوشم

 

منبع : نقطه ته خط